War in Chess

🌐 Επισκεφθείτε το War in Chess

War in Chess
Όταν το παιχνίδι συναντά τον πόλεμο

Στο έργο War in Chess μια παρτίδα σκάκι μεταξύ ανθρώπου και σκακιστικού προγράμματος εξελίχθηκε πλαισιωμένη από λέξεις που οδηγούν σε websites σχετιζόμενα με τον πόλεμο. Το War in Chess παραθέτει την εικόνα του παιχνιδιού απέναντι στην εικόνα του πολέμου με λέξεις που μας μεταφέρουν από το ένα σημείο στο άλλο.

Τη Δευτέρα 20 Απριλίου 2009 ο πρωταθλητής Ελλάδος Grandmaster Χρίστος Μπανίκας άρχισε μια παρτίδα με λευκό χρώμα εναντίον του ισχυρού σκακιστικού προγράμματος Rybka 3. Μέσω της αρχικής σελίδας www.spyrosnakas.com οι θεατές μπορούσαν να παρακολουθούν την παρτίδα σε ζωντανό χρόνο καθώς επίσης και να ψηφίζουν για την επόμενη κίνηση της μηχανής.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Το παιχνίδι με την ευρύτερη έννοιά του έχει να κάνει με έναν κλειστό οροθετημένο χώρο ο οποίος διέπεται από συγκεκριμένους κανόνες που τηρούνται και από τις δυο αντιμαχόμενες πλευρές. Ο σεβασμός των κανόνων και του χώρου δράσης προκαλεί ως αποτέλεσμα μια αίσθηση ελευθερίας κινήσεων και επιλογών. Ως αρνητικό πρόσημο αυτών των ιδιοτήτων του παιχνιδιού μπορούμε να πάρουμε τον πόλεμο. Ένα από τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων πολέμων είναι η απροσδιοριστία αρχής και τέλους τους (Ιράκ, Παλαιστίνη, Αφγανιστάν) κόβοντας έτσι μια για πάντα και την τελευταία κλωστή που τους συνέδεε συμβολικά με το παιχνίδι.

Ο Rancière σημειώνει ότι "...τα ετερογενή στοιχεία τίθενται μαζί προκειμένου να προκληθεί σύγκρουση". Αυτή η σύγκρουση προκαλεί λάμψη αλλά και ταυτόχρονα υπογραμμίζει ότι η "...ετερογένεια των στοιχείων αντιστέκεται στην ομοιογένεια του νοήματος." [Jacques Rancière, The Politics of Aesthetics, ελληνικά: Το πολιτικό στη σύγχρονη τέχνη, επιμέλεια Γιάννης Σταυρακάκης & Κωστής Σταφυλάκης, εκδ. Εκκρεμές, Αθήνα 2008, σελ. 93].

Στο συγκεκριμένο έργο η παρτίδα σκακιού μεταξύ της μηχανής και του Χρίστου Μπανίκα εξελισσόταν πλαισιωμένη από οχτώ λέξεις οι οποίες οδηγούσαν σε websites σχετικά με τον πόλεμο. Αυτά είχαν πληροφορίες για διάφορους πολέμους που ήταν σε εξέλιξη τότε ή είχαν γίνει στο πρόσφατο παρελθόν. Αυτή η συνύπαρξη μέσα στο έργο των ετερογενών στοιχείων (παιχνίδι – σύγχρονος πόλεμος) από τη μια υπογραμμίζει τα διαφορετικά στοιχεία τους και από την άλλη σχολιάζει υπόρρητα τις έννοιες της κοινοτικότητας και της ατομικότητας.

Μέσω μιας μορφής πρόσκλησης το κοινό ψήφιζε για μια από τις υποψήφιες κινήσεις της μηχανής και στο έργο αυτή η ετερογένεια από διαλεκτική σύγκρουση μετατρεπόταν, χωρίς να χάνει την έντασή της, σε ένα ιδιότυπο μόρφωμα στο οποίο αναπτύσσονταν υπόγειες περίεργες συνδέσεις. Η ατομική προσπάθεια ενός πολύ ισχυρού παίκτη, η μηχανή, αλλά και το κοινό που παρακολουθούσε και επέδρασε μέσω της ψηφοφορίας στην εξέλιξη της παρτίδας, προκάλεσαν ένα οριακό και ανεπαίσθητο χάσιμο των ορίων μεταξύ παιχνιδιού – πολέμου αλλά και παράλληλα του ατομικού και δημοσίου χώρου επιλογής και δράσης.